Frank Sinatra: legenda jazzu i niezapomniane songs of „Ol’ Blue Eyes”

37

Francis Albert Sinatra, powszechnie znany jako Frank Sinatra, to niekwestionowana ikona amerykańskiej kultury XX wieku, artysta o wszechstronnym talencie, który zdobył uznanie zarówno jako piosenkarz, jak i aktor. Urodzony 12 grudnia 1915 roku w Hoboken, w stanie New Jersey, na początku swojej drogi zmagający się z trudnymi warunkami życia, swoją karierę zakończył jako jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci na świecie. W wieku 82 lat, 14 maja 1998 roku, zmarł w Los Angeles w Kalifornii, pozostawiając po sobie niezatarte dziedzictwo. Jego pierwszą żoną była Nancy Barbato, z którą miał trójkę dzieci: Nancy, Franka Jr. i Tinę. Córka Nancy, podobnie jak ojciec, odniosła sukces jako piosenkarka. Sinatra, znany z takich przydomków jak „Chairman of the Board” i „Ol’ Blue Eyes”, na stałe zapisał się w historii rozrywki, a jego spektakularny powrót do Hollywood po zdobyciu Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego w 1953 roku za rolę w filmie „Stąd do wieczności” jest dowodem jego niezwykłej wytrwałości i talentu.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 82 lata (na dzień 14 maja 1998 roku)
• Żona/Mąż: Nancy Barbato, Ava Gardner, Mia Farrow, Barbara Marx
• Dzieci: Nancy Sinatra, Frank Jr., Tina Sinatra
• Zawód: Piosenkarz, aktor
• Główne osiągnięcie: Oscar dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w filmie „Stąd do wieczności” (1953)

Podstawowe informacje o Francis Albert Sinatra

Francis Albert Sinatra, który przez całe życie posługiwał się swoim imieniem, przyszedł na świat 12 grudnia 1915 roku w skromnych warunkach, w kamienicy przy 415 Monroe Street w Hoboken, New Jersey. Jako jedyne dziecko włoskich imigrantów – Nataliny Garaventa z Genui i Antonino Martino Sinatry z Sycylii – od najmłodszych lat nosił w sobie dziedzictwo swoich przodków, które miało znaczący wpływ na jego późniejsze życie i twórczość.

Narodziny Franka Sinatry były naznaczone niezwykłymi okolicznościami. Przyszedł na świat z rekordową wagą 6,1 kg i jego przyjście na świat wymagało użycia kleszczy medycznych. Ten trudny zabieg pozostawił trwałe blizny na jego lewym policzku, szyi i uchu, a także spowodował dożywotnie uszkodzenie bębenka słuchowego. Co więcej, noworodek nie oddychał, a jego życie uratowała babcia, która zanurzyła go w zimnej wodzie, dopóki nie złapał pierwszego oddechu. Mimo tych początkowych trudności, Frank Sinatra żył do 1998 roku, zmarł 14 maja 1998 roku w Los Angeles w Kalifornii, mając 82 lata. Jego kariera zawodowa, niezwykle długa i owocna, trwała nieprzerwanie od 1935 do 1995 roku, a jego miejsce spoczynku znajduje się w Desert Memorial Park.

W trakcie swojej długiej i bogatej kariery, Frank Sinatra zyskał dwa kultowe przydomki, które na stałe wpisały się w historię rozrywki XX wieku. Jednym z nich był „Chairman of the Board” (Przewodniczący Zarządu), podkreślający jego dominującą pozycję w branży. Drugim, równie rozpoznawalnym, był „Ol’ Blue Eyes” (Staruszek o błękitnych oczach), nawiązującym do jego charakterystycznych, błękitnych oczu, które stały się jednym z jego znaków rozpoznawczych.

Rodzina i życie prywatne Franka Sinatry

Dominująca rola matki

Kluczową postacią w życiu młodego Franka Sinatry była jego matka, Natalina „Dolly” Garaventa. Była to kobieta niezwykle energiczna i posiadająca silne wpływy w lokalnych kręgach Partii Demokratycznej w Hoboken. Biografowie zgodnie podkreślają, że to właśnie jej silna wola i ambicja miały ogromny wpływ na kształtowanie osobowości Franka, wpajając mu determinację i dążenie do sukcesu.

Ojciec i edukacja

Ojciec Franka, Marty Sinatra, choć sam nie posiadał wyższego wykształcenia – był niepiśmiennym bokserem wagi koguciej, który później pełnił funkcję kapitana w straży pożarnej w Hoboken – przywiązywał ogromną wagę do edukacji swojego syna. Chcąc zapewnić mu lepszą przyszłość, niż sam mógł sobie wymarzyć, kładł nacisk na zdobywanie wiedzy przez młodego Franka.

Małżeństwa Franka Sinatry

Frank Sinatra był żonaty czterokrotnie. Jego pierwszą żoną była Nancy Barbato, z którą zawarł związek małżeński w 1939 roku i z którą rozstał się w 1951 roku. Następnie poślubił słynną aktorkę Avę Gardner, z którą był w związku w latach 1951–1957. Kolejnym etapem jego życia prywatnego było małżeństwo z Mią Farrow w latach 1966–1968. Ostatnią żoną Franka Sinatry była Barbara Marx, z którą ożenił się w 1976 roku i z którą pozostał aż do swojej śmierci.

Dzieci Franka Sinatry

Z pierwszego małżeństwa z Nancy Barbato, Frank Sinatra doczekał się trojga dzieci:

• Nancy Sinatra (również piosenkarka)
• Frank Jr. (muzyk)
• Tina Sinatra

Trójka dzieci Franka Sinatry kontynuowała jego artystyczne dziedzictwo, choć w różnym stopniu. Córka Nancy stała się rozpoznawalną piosenkarką, syn Frank Jr. poszedł w ślady ojca jako muzyk, a Tina również związana była ze światem rozrywki.

Wygląd i kompleksy z młodości

W okresie dojrzewania Frank Sinatra zmagał się z poważnymi problemami skórnymi. Cierpiał na ciężki trądzik cystowy, który pozostawił dodatkowe blizny na jego twarzy. Jako młody człowiek był również niezwykle chudy, co przez lata stało się elementem jego wizerunku i bywało obiektem żartów podczas jego późniejszych występów scenicznych.

Kariera aktorska Franka Sinatry

Po okresie spadku popularności w karierze muzycznej, Frank Sinatra zaliczył spektakularny powrót do łask dzięki swojej pracy w kinie. Przełomowym momentem był rok 1953, kiedy to zdobył Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w filmie „Stąd do wieczności” (From Here to Eternity). Ten prestiżowy sukces otworzył mu drzwi do najważniejszych produkcji Hollywood i ugruntował jego pozycję jako cenionego aktora.

Artysta udowodnił swój kunszt aktorski w wielu różnorodnych rolach. Wystąpił w produkcjach takich jak „Złotoręki” (The Man with the Golden Arm) z 1955 roku, gdzie zagrał postać uzależnionego od narkotyków perkusisty, a także w kultowym thrillerze politycznym „Przeżyliśmy wojnę” (The Manchurian Candidate) z 1962 roku, wcielając się w rolę żołnierza zmagającego się z traumą wojenną i manipulacją.

Frank Sinatra był również jedną z czołowych postaci złotych lat musicalu filmowego. Jego występy w takich hitach jak „Na przepustce” (On the Town, 1949), gdzie wcielił się w marynarza szukającego przygód w Nowym Jorku, „Faceci i laleczki” (Guys and Dolls, 1955) u boku Marlona Brando, czy „Wyższe sfery” (High Society, 1956) z Grace Kelly i Bingiem Crosbym, potwierdziły jego wszechstronność i talent do tego gatunku.

W 1957 roku Frank Sinatra otrzymał prestiżową nagrodę Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu za rolę w produkcji „Pal Joey”. To wyróżnienie jeszcze bardziej umocniło jego pozycję jako wszechstronnego artysty estradowego, zdolnego do poruszania się między dramatem a gatunkiem muzycznym.

Poza aktorstwem, Frank Sinatra próbował swoich sił również jako reżyser. W 1965 roku wyreżyserował antywojenny dramat „None but the Brave”, w którym również wystąpił. W późniejszych latach kariery często wcielał się w role twardych detektywów, m.in. w filmach „Tony Rome” (1967) oraz „Detektyw” (1968), co pokazywało jego uniwersalność w kreowaniu postaci.

Kariera muzyczna Franka Sinatry

Kariera muzyczna Franka Sinatry rozpoczęła się na dobre w 1935 roku, gdy dołączył do grupy wokalnej 3 Flashes, która później przekształciła się w Hoboken Four. Przyjęcie go do zespołu było w dużej mierze spowodowane faktem, że posiadał własny samochód i mógł pełnić rolę szofera dla pozostałych członków grupy. Te początki w erze swingu stanowiły fundament pod jego przyszłą, oszałamiającą karierę.

W 1939 roku Sinatra podpisał dwuletni kontrakt z orkiestrą Harry’ego Jamesa, inkasując 75 dolarów tygodniowo. Szybko jednak przeszedł do znacznie bardziej popularnej orkiestry Tommy’ego Dorseya, gdzie zastąpił Jacka Leonarda. To właśnie współpraca z Dorseyem przyniosła mu ogólnokrajową sławę i ugruntowała jego pozycję jako jednego z czołowych wokalistów epoki swingu.

Po podpisaniu kontraktu z Columbia Records w 1943 roku, Frank Sinatra stał się idolem nastolatek, które zyskały miano „bobby soxers”. Było to zjawisko bezprecedensowe w historii nowoczesnej muzyki pop, pierwszy przypadek masowej histerii fanek, który świadczył o ogromnym wpływie Sinatry na młodą publiczność.

Lata 50. XX wieku to „złota era” współpracy Franka Sinatry z wytwórnią Capitol Records. Nawiązał wówczas owocną relację z aranżerem Nelsonem Riddlem, co zaowocowało wydaniem albumów uznawanych za arcydzieła gatunku, takich jak „In the Wee Small Hours” (1955) – pierwszy w historii concept album w muzyce popularnej – oraz „Songs for Swingin’ Lovers!” (1956), który jest do dziś uważany za jeden z najlepszych albumów w historii muzyki.

Pragnąc większej niezależności artystycznej, w 1960 roku Frank Sinatra założył własną wytwórnię płytową – Reprise Records. Pod jej szyldem nagrywał z takimi legendami muzyki jak Count Basie (album „Sinatra-Basie: One for My Baby (and One More for the Road)” z 1962 roku), Duke Ellington (album „Francis A. & Edward K.” z 1968 roku) oraz brazylijski muzyk Tom Jobim. Te współprace poszerzyły jego artystyczne horyzonty.

Choć w 1971 roku Frank Sinatra ogłosił przejście na emeryturę po wydaniu swojego ostatniego albumu „My Way”, powrócił na scenę już dwa lata później, udowadniając, że jego pasja do muzyki jest silniejsza niż plany o odpoczynku. W 1980 roku wydał jeden ze swoich najbardziej rozpoznawalnych utworów, hymn miasta – „New York, New York”, który stał się jednym z jego nieśmiertelnych hitów. Szacuje się, że Frank Sinatra sprzedał łącznie ponad 150 milionów płyt na całym świecie, co czyni go jednym z najlepiej sprzedających się artystów wszechczasów.

Nagrody i osiągnięcia Franka Sinatry

Frank Sinatra był artystą niezwykle cenionym przez krytyków i publiczność, czego dowodem jest imponująca kolekcja zdobytych nagród i wyróżnień. W swojej karierze zdobył łącznie 11 nagród Grammy, w tym tak prestiżowe wyróżnienia jak Grammy Trustees Award, Grammy Legend Award oraz nagrodę za całokształt twórczości (Grammy Lifetime Achievement Award), które podkreślają jego trwały wkład w rozwój muzyki amerykańskiej.

Za zasługi dla kultury amerykańskiej, Frank Sinatra został uhonorowany najwyższymi odznaczeniami państwowymi. W 1985 roku otrzymał Presidential Medal of Freedom (Medal Wolności) z rąk prezydenta Ronalda Reagana, a w 1997 roku Congressional Gold Medal (Złoty Medal Kongresu), co stanowiło wyraz najwyższego uznania jego dokonań.

Uznanie krytyków i branży muzycznej potwierdza również wyróżnienie Kennedy Center Honors, które otrzymał w 1983 roku. Krytyk muzyczny Robert Christgau, uważany za jednego z najbardziej wpływowych teoretyków muzyki popularnej, określił go mianem „największego śpiewaka XX wieku”, co jest niezwykle wysokim komplementem.

Wkład Franka Sinatry w przemysł filmowy został doceniony w 1971 roku, kiedy przyznano mu nagrodę Cecila B. DeMille’a za całokształt pracy w kinie. To wyróżnienie podkreśla jego wszechstronność i znaczenie, jakie odegrał nie tylko jako wokalista, ale również jako aktor w historii Hollywood.

Najważniejsze nagrody i wyróżnienia Franka Sinatry

Kontrowersje i mniej znane fakty z życia Franka Sinatry

Mimo swojej ogromnej popularności i artystycznych sukcesów, życie Franka Sinatry nie było wolne od kontrowersji. W artykule wspomniano o domniemanych związkach artysty ze światem przestępczości zorganizowanej oraz o jego zaangażowaniu w działalność Cal Neva Lodge. Te kwestie przez lata budziły zainteresowanie mediów i służb, stanowiąc mroczniejszy, choć integralny element jego biografii.

Jeszcze przed osiągnięciem sławy, Frank Sinatra nie był wzorowym uczniem. Został wydalony z A. J. Demarest High School za „ogólną niesubordynację” (rowdiness) po zaledwie 47 dniach nauki. Ten incydent zakończył jego formalną edukację średnią, co czyni jego późniejsze sukcesy jeszcze bardziej imponującymi.

Warto wiedzieć: Jednym z najbardziej zaskakujących faktów dotyczących Franka Sinatry jest jego brak umiejętności czytania nut. Mimo statusu muzycznego geniusza i niezwykłej precyzji wokalnej, nigdy nie nauczył się nut. Całą muzykę przyswajał wyłącznie ze słuchu, co świadczy o jego naturalnym talencie i doskonałym słuchu muzycznym.

Aby doskonalić swoją dykcję i technikę wokalną, Frank Sinatra brał lekcje elocucji u trenera Johna Quinlana, płacąc za każdą lekcję symbolicznego dolara. Quinlan był jednym z pierwszych, którzy dostrzegli jego niezwykłą skalę głosu i potencjał artystyczny.

Zanim Frank Sinatra osiągnął bogactwo i sławę, imał się różnych prac, aby przetrwać. Pracował jako goniec w gazecie „Jersey Observer” oraz jako nitownik w stoczni Tietjen and Lang. W początkach swojej kariery w Nowym Jorku zdarzało mu się śpiewać jedynie za posiłek lub paczkę papierosów, co stanowiło kontrast do jego późniejszych, wielomilionowych kontraktów.

Frank Sinatra został wychowany w wierze katolickiej. Jego chrzest w kościele św. Franciszka w Hoboken musiał zostać opóźniony o kilka miesięcy ze względu na komplikacje zdrowotne po trudnym porodzie, co podkreśla niezwykłe okoliczności jego przyjścia na świat.

Wybrane albumy muzyczne Franka Sinatry

Wybrane filmy z udziałem Franka Sinatry

Frank Sinatra, artysta o niezwykłej charyzmie i wszechstronnym talencie, przeszedł drogę od syna włoskich imigrantów do globalnej supergwiazdy. Jego życie, naznaczone zarówno triumfami, jak i kontrowersjami, stanowi fascynujący przykład wytrwałości, determinacji i nieprzemijającego wpływu na kulturę muzyczną i filmową XX wieku. Jego głos, styl i osobowość na zawsze zapisały się w annałach historii sztuki, czyniąc go legendą, która inspiruje kolejne pokolenia.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Frank_Sinatra